Julia budzi się w swoim mieszkaniu otoczona krwią. Na podłodze leżą ciała Ramiro i Nahuela. Ramiro wciąż żyje, Nahuel leży martwy. Obaj mężczyźni byli jej kochankami. Dziewczyna zostaje oskarżona o morderstwo. Jest sama, przerażona i w ciąży. Nie rozumie, co się stało. Trafia do więzienia dla matek i ciężarnych kobiet. Przez pierwsze dni trzyma się z boku i jest zamknięta w sobie. Dopiero, gdy poznaję Martę, współwięźniarkę i matkę dwójki dzieci, zaczyna próbować zaakceptować sytuację. Marta staje się jej doradcą i przewodnikiem.
W życiu Julii pojawia się ktoś jeszcze – matka, z którą nie miał kontaktu od wielu lat. Sofia chce pomóc córce i wynagrodzić jej przeszłość. Załatwia prawnika, wysyła paczkę z rzeczami dla dziecka i powoli próbuje odbudować przerwaną więź. Julia jest jednak nieufna i nie jest w stanie się przełamać.
Na świat przychodzi dziecko. Tomas jest ślicznym chłopcem, a Julia powoli uczy się bycia matką, choć warunki panujące w więzieniu nie są łatwe. Dodatkowym zagrożeniem staje się Sofia. Julia zaczyna rozumieć, że interesuje ją jedynie Tomas, a nie ona sama.
Julia wraz z synem odwiedza Ramiro w więzieniu dla mężczyzn. Oboje są oskarżeni, a ich zeznania obciążają ich nawzajem. Wydarzenia tamtej nocy pozostają niejasne, tak samo, jak wzajemne uczucia. Zeznania Ramiro mają mieć decydujący wpływ na sprawę. Mężczyzna jest jednak bezwzględny i przede wszystkim chce ratować siebie.
Julia i Marta zbliżają się coraz bardziej. Marta uczy ją jak być matką, wpiera w trudnych momentach i opiekuje się nią. Julia z dnia na dzień jest coraz silniejsza, więzienie staje się domem, a współwięźniarki przyjaciółkami. Na drugim biegunie stoi matka, której jedyną myślą jest wyciągnięcie wnuka z więzienia. Pojawia się dylemat – czy chłopiec powinien wychowywać się z matką w więzieniu, czy żyć na wolności babcią. Julia zaczyna walkę o swoje prawa. Ma jeden cel: chce być blisko syna. Jest w stanie zapłacić każdą cenę.
Film został nakręcony został w autentycznym więzieniu. Część bohaterek stanowią prawdziwe więźniarki i strażniczki więzienne.
Fakty:
- W Argentynie procent zabójstw popełnionych przez mężczyzn w afekcie to 7%, kobiet aż 72%
- Wykształcenie kobiet odbywających kary w więzieniu: 37% nie ukończyło żadnej szkoły, 42% ukończyło szkołę podstawową, 9% szkołę średnią, jedynie 2% kobiet poszło na kursy po szkole średniej albo studiowało
- W 1997 zmieniono zapis w prawie. Do 4 roku życia dzieci mogą przebywać w więzieniu – wcześniej były to 2 lata. W wiezieniu, w którym kręcono zdjęcia przebywa 114 dzieci poniżej 4 roku życia. 63 dzieci urodziło się w więzieniu, 37 nigdy nie opuściło jego murów.
- Jedynie 40% kobiet zamkniętych w więzieniu ma wyrok, reszta czeka na decyzję sądu.
- Dzieci wychowywane w więzieniu przyzwyczajają się do panujących warunków (stają się naturalne) i często wykształca się u nich strach przed otwartą przestrzenią. Często mają manię zamkniętych lub otwartych drzwi.
LWICA
Tytuł oryginalny: Leonera
TWÓRCY:
Reżyseria:
Pablo Trapero
Scenariusz: Alejandro Fadel, Matin Mauregui, Santiago Mitre, Pablo Trapero
Producent: Pablo Trapero, Youngjoo Suh
Producent wykonawczy: Martina Gusman
Zdjęcia: Guillermo Nieto
Montaż: Ezequiel Borovinsky, Pablo Trapero
Dźwięk: Federico Esquerro
Kostiumy: Marisa Urruti
OBSADA:
Martina Gusman ... Julia
Elli Medeiros ... Sofia
Rodrigo Santoro ... Ramiro
Laura García ... Marta
Tomás Plotinsky ... Tomás
